Langs de Knardijk

Langs de Knardijk

Kijk zei mijn vader
altijd op weg naar Ermelo
daar in het landschap
van de nieuwe polder:
de Knardijk als een grens
in het gewonnen Flevoland

Een kilometerslange binnengrens
ooit ondiepte in Zuiderzee
benoemde landscheiding
en het was dacht ik de naam
die het hem deed
dat Knar als moedig dijklichaam
tegen het zoute en het zoete water

En wij herhaalden mompelend
op de achterbank het woord
proefden de letters van de dijk
en zeiden knar knar knarrend
zoals mijn vader elke reis op weg
ik zocht het einde van de dijk
en heb het niet gevonden


Arjen Boswijk

de Zaayer 17
9723ZB Groningen
Plan je route