Nagele heruitvinden

Nu Nagele stapje bij stapje stukjes van zijn originele beeld terugkrijgt, je de zorgvuldigheid waarmee de groene structuur wordt aangepakt begint te zien en het dorp een btj trots op haar eigenheid begint uit te stralen vind ik het een van de spannendste processen rond wederopbouwarchitectuur. De klare lijn heeft niks van truttige gezeligheid maar ademt een soort moderniteit die een verademing is. Ik hoop dat de reddingspoging van het experiment de komende decennia uitdaging blijft vormen voor alle betrokkenen. Dat kan alleen als het ons door de bril van vandaag voldoende oplevert. Als inwoners genieten van de struiken en bloemen en zelf helpen het mooi te houden. Als bouwbedrijven en ZZPers in Nagele verdienen aan het herstel. Als huiseigenaren trots zijn op hun aandeel in het totaalplaatje. Als instanties niet over mensen beslissen maar met hun samen plannen maken. En als de plannen geen blauwdruk zijn maar het resultaat van steeds opnieuw samen bedenken hoe je trots op cultureel erfgoed kunt vormgeven en uitdragen. Het is de onverschilligheid en het gebrek aan inzicht die het dorp lieten verloederen. Het kan alleen in de komende decennia stap voor stap weer verbeteren als we de oorsprong ook weten aan te passen aan wat we nu belangrijk en mooi vinden. Een uniek programma voor een absoluut uniek dorp dat dreigde te verslonsen. Maar kijk nu even rond en je ziet dat die droom echt waar andere worden.

Nagele
Plan je route